سلام

امیدوارم حالتون خوب باشه و عید خوب و سیزده بدر بهتری داشته باشید و سال نو رو به خوبی شروع کرده باشید.

اول از همه دوباره ازتون تقاضا دارم برای مردم خوب ژاپن دعا کنید. امروز لینکی به همراه تصاویری بدستم رسید که اوج خرابی در ژاپن رو نشون می داد. شما این تصاویر رو می تونید مطلب روزنامه لبریشن فرانسه در مورد ژاپن ببینید.

مطلب دیگه ای هم در مورد ژاپنی ها به عنوان "ده نکته یادگرفتنی از ژاپنی ها" در میل ها پخش شده که به علت درست بودن و اینکه خودمم خواستم اینا رو عنوان کنم این ده تا رو اینجا دوباره مرور می کنم:

۱. آرامش: حتی یک مورد سوگواری شدید یا زدن به سروصورت دیده نشد. میزان تاثر و اندوه بطور خود بخود بالا رفته بود.

۲. وقار: صفوف منظم برای آب و غذا بدون هیچ حرف زننده یا رفتار خشن

۳.توانمندی: معماری باور نکردنی بطوریکه ساختمانها به طرفین پیچ و تاب می خوردند ولی فرو نمی ریختند (این تسونامی بود که ژاپن رو نابود کرد نه زلزله)

۴. رحم و شفقت: مردم فقط اقلام مورد نیاز روزانه خود را تهیه کردند و این باعث شد که همه بتوانند مقداری آذوقه تهیه کنند.

۵. نظم: غارتگری دیده نشد. زورگویی یا از دست دیگران ربودن دیده نشد فقط تفاهم بود

۶. ایثار: ۵۰ نفر از کارگران نیروگاه های اتمی ماندند تا به خنک کردن دستگاه ها ادامه دهند.

۷.مهربانی: رستورانها قیمت ها را کاهش دادند. یک خودپرداز بدون محافظ دست نخورده ماند. دستگیری و کمک فراوان از افراد ناتوان

۸.آموزش: از بچه تا پیر همه دقیقا می دانستند باید چکار کنند و دقیقا همان کار را کردند.

۹. وسایل ارتباط جمعی: در انتشار اخبار بسیار خوددار بودند. از گزارشات مغرضانه خبری نبود و فقط گزارشات آرامبخش

۱۰. وجدان: هنگامیکه در یک فروشگاه برق رفت مردم اجناس را برگرداندند سرجایشان و به آرامی فروشگاه را ترک کردند.

من وقتی این امید و قدرت رو در اخبار مربوط به ژاپن می بینم و دیدم خیلی به حال مردم خودمون دلم سوخت.

سیزده بدر 

امسالم مثل ۳-۴ سال پیش ما در مالزی بودیم و سیزده رو اینجا بین این همه دار و درخت بدر کردیم امسال رفتیم آبزرویتوری که یه مکانی روی بلندترین جای دانشگاه هست با دیگر دوستان گذروندیم بد نبود خدا رو شکر تنها نبودیم تنهایی خیلی بده

ایران

دیروز از ایران خبر رسید که یکی از هم دانشگاهیامون به علت سرطان درگذشت روحش شاد و خدا به پدر و مادر ایشون صبر بده من تو مدتی که ایران بودم عواقب و بیمارای سرطانی زیاد دیدم متاسفانه شهرستان ها قدرت و امکانات کافی از جمله پزشک خوب برای درمان رو ندارند  و تهرانم که هزینه ها بالاتر هست ولی امید بیشتر (خوشبختانه یا متاسفانه)

دیدم چقدر داروها گرونه و یک مریض یا باید پولدار باشه یا بمیره

دیدم روحیه خیلی مهمه برای این مریضا بخصوص وقتی ببینین دولت حمایت میکنه و سعی در کاهش ابتلا و یا حداقل کاهش قیمت دارو هست.

ولی داروهای ایرانی عوارض خیلی بدی دارند و داروهای خارجی گرون هست و داروی اصلی این مرض اصلاْ بیمه نیست. بیمه هم تقریبا بیش از ۳۰٪ دارو رو تقبل نمی کنه که برا گرفتن و تایید این ۳۰٪ شاید بیش از اون رو باید خرج کنی که اون تاییدیه رو بگیری اون هم با هزار دردسر.

"من خیلی چیزا دیدم و شنیدم متاسفانه ولی چرا اون که باید نمی بینه"

پی نوشت۱: من دیدم یه دکتر نامرد بی مرام به نام دکتر صداقت باعث مرگ چند مریض شد و داشت مادر من رو به سوی اون سوق می داد که خدا خواست و مامان موند و خدا رو شکر بهتره

پی نوشت۲: وزیر بهداشت به جای اعلام آمادگی و کمک و هم دردی و آرام کردن مردم گفت : این موجی هست که تو ایران شروع شده چون ایران رو مدار سرطان هست و باید صبر کنیم که بره (بگو ماشالله) 

ایشالله همیشه سالم باشین خودتون و خانوادتون

التماس دعا

یاحق